کلینیک پوست و مو، لیزر، زیبایی،تناسب اندام دکتر مرتضی ادبی

 

روزاسه

روزاسه یک بیماری نسبتا شایع پوستی میباشد که در سنین میانسالی 30 الی 50 سالگی خود را نشان میدهد.  این بیماری در خانم ها نسبت به آقایان شیوع بیشتری داشته و سن ابتلا در خانمها پایین تر است ولی آقایان فرم های شدیدتر بیماری را میگیرند. 

بیماری در کودکان هم مشاهده میشود. این بیماری بیشتر در افراد سفید پوست با موی بلوند و چشمان آبی (تیپهای پوستی 1و2) دیده میشود.علل مختلفی را در شروع و ایجاد این بیماری ذکر میکنند که از جمله آنها میتوان به موارد زیر اشاره کرد:

1) استعداد ژنتیکی و  اختلال سیستم ایمنی ذاتی افراد که باعث ترشح مدیاتور های التهابی خاص میشود. موارد خانوادگی از بیماری گزارش میشود. 

2) تماس طولانی و مزمن با نور آفتاب که  تعداد عروق خونی را افزایش میدهد و  همچنین تولید رادیکال های فعال اکسیژن را نیز افزایش میدهد و این رادیکال ها خود باعث آسیب جدار عروق و بافت پوستی میشود.

3) در بیماران روزاسه جریان خون عروق افزایش یافته و بیماران فلاشینگ و گرگرفتگی بیشتری در مواجه با گرما دارند.

4) اختلال در سلول های اپیدرمی پوست باعث از دست دادن آب میشود و همچنین پوست تحمل خود را در مقابل عوامل تحریکی از دست میدهد و بسیار تحریک پذیر میشود.

5) التهاب عصب های حسی نواحی مبتلا و آزاد شدن مدیاتور های التهاب و آسیب به بافت ها در ایجاد بیماری نقش دارد.

6) عوامل میکروبی از جمله برخی از باکتری ها و انگل دمودکس که باعث اختلال عملکرد سیستم ایمنی ذاتی پوست میشوند.

7) استرس هم باعث ایجاد و هم باعث تشدید بیماری میشود.

8) غذاهای تند و نوشیدنی های داغ و مصرف الکل موجب تشدید بیماری میشوند.

باید دقت کرد که عوامل تشدید کننده روزاسه در هر فردی با فرد دیگر متفاوت میباشد در نتیجه بیماران خود باید دقت در عوامل تشدید کننده بیماری نمایند و از آنها پرهیز کنند.

 

روزاسه خود را به شکلهای بالینی متفاوت نشان میدهد: 

 

الف- فرم اریتماتوتلانژکتاتیک:

این بیماران احساس فلاشینگ و گرگرفتگی همراه با قرمزی در قسمت میانی صورت دارند. این قرمزی صورت در آغاز بیماری گذراست ولی بتدریج به حالت دائمی در می آید و ممکن است گسترش یابد و حتی به پیشانی, چانه, گوش, قفسه سینه و پشت برسد. 

گشادی مویرگهای صورت (تلانژکتازی) دیده میشود. این بیماران تحمل تغییر دما و گرما را ندارند و پوست متورم, خشک, حساس و پوسته دار میشود و بیماران اغلب احساس سوزش دارند.

 

 ب- فرم پاپولو پوسچولار: 

 

در این بیماران بر روی قسمت  های قرمز  پوست ضایعات کوچک برجسته (پاپول) که میتواند همراه چرک (پوسچول) باشد دیده میشود. پوست بیماران چرب بوده و احساس سوزش دارند و مویرگهای گشاد هم دیده میشود.

 

ج- فرم فیماتوز:

این نوع از بیماری نادر بوده و در این فرم گشاد شدن عروق خونی همراه با باز شدن منافذ پوستی دیده میشود و شایعترین فرم آن رینوفیما میباشد که در این حالت  غدد سباسه پوست روی بینی و صورت بزرگ و برجسته میشوند و در نتیجه آن بینی بزرگ, نرم و گوشتی میشود. علاوه بر بینی ممکن است چانه, گوش, پلک و پیشانی نیز درگیر شود.

 

 د- فرم چشمی: 

این فرم از درگیری اگر بدون همراهی با سایر علایم روزاسه باشد تشخیص آن سخت میباشد .علایم چشمی کاملا غیر اختصاصی و به صورت خارش و خشکی چشم، اشک ریزش، احساس جسم خارجی در چشم، حساسیت به نور، ایجاد گل مژه های مکرر، کیست های پلک و پوسته های خفیف لبه پلک است همچنین افراد دیگر تحمل استفاده از لنز های خود را ندارند و ممکن است دید مختل شود 

در بیماری شدیدتر  تورم پلک ها و درگیری ملتحمه که ظاهر قرمزی به چشم میدهد دیده میشود. فرم های شدید تر درگیری چشمی در روزاسه خوشبختانه دیده نمیشود. آکنه روزاسه ممکن است روی کیفیت زندگی بیمار تاثیر بگذارد و بیماران اغلب از بدتر شدن بیماری و  عوارض داروها به دلیل مصرف طولانی مدت آن میترسند.

درمان:

بیمار باید این نکته را در نظر داشته باشد که روزاسه یک بیماری مزمن همراه با عود های فراوان میباشد در نتیجه نیاز به درمان های نگهدارنده میباشد. در روزاسه به خصوص در فرم اریتماتوتلانژکتاتیک محافظت از نور آفتاب با ضد آفتاب هایی که SPF بالای 30 دارند توصیه میشود این بیماران ضد آفتاب های فیزیکی را نسبت به شیمیایی بهتر تحمل میکنند.

چرب کردن صورت با گلیسرین و وازلین موجب تشدید بیماری میشود و در صورت نیاز از مرطوب کننده های فاقد چربی میتوان استفاده نمود.

برای شستشوی صورت استفاده از شوینده های غیر صابونی توصیه میشود.

از داروهای لایه بردار خصوصا مشتقات ویتامین آ نبایستی استفاده نمود.

از مصرف مواد آرایشی چرب و تحریک کننده بر روی پوست بایستی اجتناب نمود.

جهت درمان ضایعات التهابی و پاپولو پوسچولار از داروهای موضعی ( ، پیمکرولیموس) و داروهای خوراکی (داکسی سایکلین، تتراسایکلین، ماینوسایکلین، آزیترومایسین، اریترومایسین، ایزوترتینویین) میتوان استفاده کرد.

درمان با آنتی بیوتیک های سیستمیک به مدت 4 تا 6 هست (در شرایط خاص تا 12 هفته) ولی بعد از قطع داروهای سیستمیک درمان با عوامل موضعی برای جلوگیری از عود بیماری باید ادامه یابد.در موارد قرمزی مداوم و گشادی مویرگها از لیزرهای PDL و کیو سوییچ میتوان بهره جست.

درمان در فرم های فیماتوز با ایزوترتینویین و در صورت ایجاد رینوفیما و ضایعات متورم پوستی نیاز به جراحی برای کاهش بافت اضافه, میباشد.

درمان در فرم های چشمی با اشک های مصنوعی و شوینده های خاص میباشد همچنین از پماد های چشمی مثل مترونیدازول و فوزیدیک اسید و محلول سیکلوسپورین میتوان استفاده نمود.

 

تماس با ما

تماس با ما بابل، میدان کشوری، خ, سرگرد قاسمی، جنب آزمایشگاه فیروزجاهی، مجتمع باران طبقه سوم

 

تماس با ما تلفن : 32288838 - 011

 

تماس با ما ایمیل : info @ dr-adabi.ir

 

تماس با ما سایت : www.dr-adabi.ir

Template Design:Dima Group